Kto wynalazł dezodorant i kiedy? Krótka historia
Walka z zapachem potu nie jest niczym nowym. Ludzie od tysięcy lat szukali sposobów na świeżość – od pachnących olejków po minerały. Ale kto właściwie wynalazł pierwszy dezodorant, kiedy to się stało i jak dezodorant stał się codziennością?
Jak radzono sobie z tym przed nami
W starożytnym Egipcie zapach przykrywano mieszanką pachnących olejków i przypraw. Lekarze w czasach rzymskich opisywali już proszki na zapach potu. Te metody nie nazywały się jeszcze dezodorantami, ale służyły temu samemu: miały ograniczyć zapach i dodać człowiekowi trochę pewności siebie.
Kto wynalazł pierwszy dezodorant i kiedy
Prawdziwy początek nastąpił w 1888 roku w Stanach Zjednoczonych, gdy na rynek trafił produkt o nazwie Mum: woskowa pasta o kremowej konsystencji, którą wcierano palcami pod pachy. Jeśli więc zastanawiasz się, kto i kiedy wynalazł dezodorant, oto odpowiedź: pierwszy markowy dezodorant pojawił się w 1888 roku i nie działał przez przykrywanie zapachu, tylko przez hamowanie bakterii, które go wywołują.
Pojawienie się antyperspirantów
Piętnaście lat później, w 1903 roku, pojawił się Everdry, a z nim zupełnie inny pomysł: nie hamować zapachu, tylko całkowicie zatrzymać pocenie. Działał przez czasowe zatykanie kanalików potowych. Pierwsze antyperspiranty potrafiły podrażniać skórę i niszczyć ubrania – a jednak to Everdry zapoczątkował erę antyperspirantów, która trwa do dziś. Podzielił też całą kategorię na dwa obozy: blokować pot albo radzić sobie z zapachem. Antyperspiranty poszły pierwszą drogą, a o drugiej – pierwotnej logice Mum – na dziesięciolecia zapomniano.
Jak dezodorant stał się koniecznością
Na początku XX wieku o pocie się nie rozmawiało; temat był na granicy wstydu. Stopniowo to się zmieniło. To, o czym kiedyś milczano, stało się zwykłą częścią codziennej higieny.
Powrót do pierwotnej idei
W ostatnich dziesięcioleciach ludzie zaczęli zadawać pytania o sole aluminium, parabeny i syntetyczne substancje zapachowe i szukać alternatyw. Ta „nowa” naturalna droga nie jest jednak tak naprawdę nowa – to powrót do tego, czym dezodorant był na początku, w 1888 roku. Działanie na bakterie zamiast blokowania potu.
ZINDEO wpisuje się w tę linię, ale idzie o krok dalej. Nie jest zwykłym dezodorantem ani antyperspirantem, tylko anti-odorantem: nie przykrywa zapachu perfumami i nie blokuje naturalnego pocenia – wspiera mikrobiom skóry, skupiając się jednocześnie na bakteriach związanych z powstawaniem zapachu potu. Cynk do kontroli zapachu, ekstrakty ziołowe i Krem antyodorantowy w wariancie Bez zapachu przetestowany klinicznie na osobach z silnym zapachem potu. Ta sama zasada, od której wszystko zaczęło się ponad sto lat temu, tylko poparta dzisiejszą nauką.
Od egipskich olejków do nowoczesnego anti-odorantu
Od egipskich olejków po nowoczesne kremy antyodorantowe dezodorant przeszedł długą drogę – po drodze skręcił w stronę aluminium i blokowania potu, by dziś wrócić do tego, od czego zaczynał: do zajmowania się przyczyną zapachu.
RESET SET MAX — SALSOAP® + Roll-on + Krem. Kompletna 3-etapowa rutyna przy silniejszym zapachu potu lub przejściu z konwencjonalnego dezodorantu lub antyperspirantu.
Wypróbuj RESET SET MAX →
Źródła
- Kokoszko & Rzeźnicka (2023) — How to Glow and Stay Fresh: Some Advice on Deodorants Penned by Aetius of Amida. Studia Ceranea.
- Smithsonian Institution, National Museum of American History — Alleviating Body Odors.
- Everts (2012) — How Advertisers Convinced Americans They Smelled Bad. Smithsonian Magazine.
- ZINDEO – Wyniki badań